Haftasonu

Bugün haftanın son günü ve her zamanki gibi daha hafta başından bizim haftasonunda nelerle uğraşacağımız belli.
Aman dilimizi ısıralım da ani problemlerle o çok da istemediğimiz şeyleri bile yapmaktan mahrum kalmayalım.
Bu hafta sonu zorunlu bir alışveriş ve bir nikah var.Aslında aynı gün bir de kuaför ziyareti olacaktı ama hepsini halletmeye çalışayım derken nikahı kaçırabilirim ve bunun için çok kızarım kendime.
O yüzden sanırım kuaför işini pazar gününe ertelemek en mantıklısı olacak.
Pazar günü bir önemli işimiz daha var.Havanın ani soğuması ne giysem problemine yeni bir boyut kazandırdı.Ortalarda duran birkaç uzun kollu da kullanılınca  artık sanki bir daha hiiiiç kullanılmayacakmış gibi büyük bir zevkle kaldırdığımız kışlık veya yarı kışlıkları çıkaracağız.
Aslında ben bu saçma gibi görünen işleri yapmayı seviyorum çünkü bu işlere bir başlayınca farkında olmadan toparlanma işini abartıp,pırıl pırıl bir eve sahip oluyorum.Uzun sürmüyor olabilir bu derli topluluk hali ama bir iç huzuru verdiği muhakkak.
Aaaa nerdeyse unutuyordum.Bu pazar günü için yapmayı planladığım ,hatta yapmaya and içtiğim bir küçük iş daha var.Duru nun yatağını büyütmek.Yani yanındaki küçük etajerleri çıkarıp,yatağı benim içinde kullanışlı hale getirmek.

Defalarca benzer cümleler kurup;''Kızım bak,dizim ağrıyor.Sen yatağına yat ben de yerde yatayım.Senin yatağına benim bacaklarım sığmıyor.''dedim.Ama yok sonuç alamadım hiç birinde.Ya yere inip benim yanıma yattı ki bu yatak bulunan bir odada halı üzerine kıvrılmış iki insan görüntüsü verdiği için çok saçma oldu ya da ''Annem sen şimdi yat,üzülme.Babam benim yatağımı büyütünce rahat rahat yatarsın.'' diye beni teselli etti.
Türlü denemelerle yalnız yatmasını sağlamaya çalıştım ama zaman zaman travmatik tepkilerle karşılaşıp,''Amaaan zamanla beni yanında kendisi istemeyecek zaten,hazır bana sarılıp uyumayı istiyorken,ohh mis gibi sarılıp,uyuyayım kuzuma'' deyip,vazgeçtim.
Eee madem vazgeçtim kendi yatağımda tam gece yatmaktan (ne de olsa Duru nun yatağında başlayıp,kendi yatağımda devam eden ve bazen sabah yine Duru nun yatağında biten vardiyalı bir uyku düzenim var.) o halde olayı kendim için konforlu hale getireyim bari.
Neyse artık hafta sonuna psikolojik olarak da hazırım ve hepinize iyi ve az yorucu bir hafta sonu diliyorum.

Uyku halleri

Duru nun uyku sorununu yada belki O nun değil bizim sorunumuzu bunca büyüttükten sonra biraz daha iyiyim.

Ama her şeyi daha da bozduğumuzu düşünüyorum.

Duru bizim yatakta asla yatmazdı ,ille de yatağım derdi.

Baktı dün ben onun yatağına yatmıyorum.

Ben seninle birlikte büyük yatakta yatacağım dedi.

Bütün gece bizim yatakta yattık birlikte.

Aslında uyuduktan sonra alıp, yatağına götürmekti niyetim

Ama uyanır da viyaklar diye cesaret edemedim.

Sinan da salonda koltukta uyumuş gece.

Yani ben Duru nun yatağında yatıyorum diye laf ediyordu.

Şimdi ben kendi yatağımda yatıyorum ama bu kez o yatakta yatamıyor.

Tam bir paradoks yani halimiz.

Gerçekten ağladığımı hissettiyseniz Bahar Hn çığım, hafta sonu bana fal bakıyorsunuz demektir.

Çünkü işyerinde öyle salya sümük ağlamam ben normalde.

Uyku,uykusuzluk

Yaa Duru ya uyku eğitimi verelim diye kalkıştık.

Artık ben yanına yatmayayım, o uyuyuncaya kadar yanında bir sandalyede oturup, kitap okuyayım, masal anlatayım falan.

Ama o kadar kolay olmuyor tabii,

Pazar gecesi 11.den 1 e kadar aralıksız ağladı.

Sonunda kolumda sallayarak uyuttum.

Dün de 11.30 dan 1 e kadar ağladı, sonunda yine kolumda salladım vs. olmadı, uyumadı.

Sana ağlayan köpeği vereyim mi ona sarılıp yat dedim.

O annesiyle uyuyor dedi.

Arkama dönüp ,bir baktım ki,

Büyük bir köpek ile küçük ağlayan köpeğini odasındaki masanın üzerine koymuş ve üstlerini örtmüş.

Anlaştık, yanına Pocoya yastığını verdim, sabah görüşürüz dedim.

İçini çeke çeke beni öptü, kokladı …

Ben odama gittim.

Tam yattım, koşa koşa yanıma geldi.

Hayatında ilk kez bana seslenmek yerine kendi geldi.

Ben seninle uyumak istiyorum dedi ağlaya ağlaya.

Yanımıza aldım, bu da ilk oluyor neredeyse,

‘’ama sabah sen işe gidince hiç zaman olmayacak ki’’ dedi.

Çocuk çok haklı diye düşündüm.

Sabah uyandığımızda görüşemeyeceğiz ki,

Görüşsek de 5dk. sonra çıkmam gerekecek.

Saat 3-4 gibi çığlık çığlığa ağlamaya başladı, gözleri kapalı.

Kabus gördü herhalde.

Sonra birlikte salona gittik, koltukta yattık.

Ben çıkarken uyuyordu.

Sabah uyanınca çok ağlamış,

Sinan da kalkıp, sana artık ödül yok.

Sen anlaşmalara uymuyorsun, ödülleri hak etmiyorsun.

Bundan sonra ceza var demiş.

Gitmiş odasına ağlayan köpeği kapıp gelmiş.

Balkona çıkmış, eğer susmazsan bunu atacağım demiş.

Bu kez atma diye ağlamış.

Sinan ın bu saçma sapan hareketleri beni delirtiyor.

Bazen benden tahammüllü, saatlerce oyun oynuyor maket yapıyor vs vs.

Ama bazen kuralcılıktan ölecek.

Senin yüzünden terbiyesiz, söz dinlemez bir çocuk olacak bu diyor.

Ama bu kadar ağlatmak üzmek doğru mu?

Çok vicdanım sızlıyor, çok mutsuzum,

Şimdi yanında olmak istiyorum.

Çok çaresiz hissediyorum kendimi.

Evet ağlamıyorum şu an

Ama çözümsüz kaldığımı düşünüyorum

Oysa ben Duru ya sarılıp yatmaktan çok da şikayetçi değilim.

Ben uyuyabildiğim sürece sorun yok, ben uykusuzluğa tahammül edemiyorum, sadece bu.

Duru nun her şeyi ağlayarak istemesine de tahammül edemiyorum.

Okul işini araştıracağım ama ben Eylül de başlatmayı düşünüyordum.

Yazın okullarda öğrenciler azaldığı için yaş grupları birleştiriliyor, eylül gibi başlaması daha iyi olur dediler de bana.

Amaaan, ben biraz da 2. öncesi Duru yu bir düzene sokmak ,böylece karşılaşacağı değişiklik öncesinde   bireysel olarak güçlü olmasını sağlamak istiyordum.

Yani kardeşten sonra hayatı çok değişmesin, değişikliklerin sebebini ona bağlamasın istiyordum.

Ama sanırım akışına bırakmakta fayda var.

Hadi uyuyalım artık

Duru gece yatarken benimle oynamak için enteresan oyunlar geliştirdi.

'Hadi annem, el işe gitmece oyunu oynayalım mı?''

'Oynayalım. Nasıl oynayacağız?''

Bu oyuna göre onun ellerinden biri kız diğeri erkek çocuk oluyor.

Benim de ellerimden biri anne diğer baba oluyor.

Anneyle kız ,kibar bir ses tonunda, babayla oğul da erkek gibi sert bir ses tonunda konuşuyorlar.

kız: işe mi gidiyorsun annem?

anne: evet kızım.

oğlan: işe mi gidiyorsun baba?

baba: evet oğlum.

kız: annem, cep telefonunu, çantanı aldın mı?

anne: aldım kızım, hadi akşam görüşürüz.

kız: tamam annem.

(eller bir kukla edasıyla koşa koşa işe gider ve koşa koşa işten gelip, kızına sarılır.)

oğlan: baba, cep telefonunu  aldın mı?

baba: aldım kızım.

oğlan: öbür cep telefonunu da aldın mı?

baba: aldım kızım.

oğlan: küçük çantanı aldın mı?

baba: aldım kızım.

oğlan: küçük bilgisayarını aldın mı?

baba: aldım kızım.

oğlan: büyük bilgisayarını da aldın mı?

baba: aldım kızım.

(eller bir kukla edasıyla koşa koşa işe gider ve koşa koşa işten gelip, kızına sarılır.)

zavallı ben: tamam artık Duru uyuyalım hadi :)