23 Nisan ,Çocuklar ve Son Durumlar

  23. Nisan hakkında yazamadım burada. Bu yıl gösteriye Arda ile birlikte gittik. İstedim ki okul görsün, ana okuluna giden çocukların gösterilerini izlesin, zaten gitmeyi çok istediği okula olan isteği iyice artsın. Böylece okula başlamak için önündeki tek engel olan tuvalet alışkanlığını kazansın. Bugüne dek başarılı olabilmiş değiliz. Üstelik birbirimizi üzmek dışında bir kazancımız da yok.
  Neyse Duru ve sınıfı bu yıl Giresun yöresi halk oyunlarını oynadılar. Güzel bir gösteriydi. Duru yine üzülecek bir şey buldu ve başkasının yaptığı bir hata için ''rezil olduk'' dedi ve bu huyuyla annesine ne kadar benzediğini kanıtlamış oldu. Başkalarının hatalarından sorumlu hissetmek çok büyük bir yük . Umarım bu huyundan kurtulabilir.
 Öyleyse şuraya güzel bir kaç foto ekleyeyim de hatıramız tam olsun.

Duru'nun Mart / Nisan Ayı Güzellemeleri

 18.03.2015 : Duru bana ''Peki'' dedi. Saat 22.00 ve ben çoook mutluyum. Hey!


 30.03.2015 : Dinlediğimiz şarkı Barış Manço'dan Alla Beni Pulla Beni .
                      Duru'ya göre ise ''Allah Beni Bulabilir''


 01.04.2015 : Duru'nun 2. dişini de gece saat 23.00 dolaylarında çekip, çıkardık.


 02.04.2015 :
   Ben : Kızım sakın yalnızken pencereyi açmaya kalkma tamam mı?
   Duru : Hı hı tamam . Zaten anahtar da yok.
   (Benim küçük saf kızım , pencereden düşünce , kalkıp, yürüyüp, anahtarla kapıyı açıp, içeri girebileceğini düşünüyor. tıpkı çizgi filmlerdeki gibi. )


 23.04.2015 : Biz hastanedeyiz ve benim küçük kızım 23.Nisan törenine yalnız gitti. Yani aslında babası , anneannesi ve babaannesi yanında ama küçük bir çocuğun yanında annesi yoksa hep yalnızdır değil mi?

29 Ekim

Bugün 29.Ekim ve biz Duru nun okuluna törene gittik.

Bütün sınıflar ,Cumhuriyet ve/veya Atatürk temalı şiirler

veya şarkılar söylediler.

Bizim sınıfımız yani öğlenci kelebekler ise

‘’köpeğim hav hav hav hav der’’ adlı eseri sergilediler.

Çok radikal bir sınıfımız var.

Yada ‘’Ulusun! korkma nasıl böyle bir imanı boğar ‘’ demek istiyorlar.